Şimdi Sen..

11453111MZ

Bugün mevsimlerden kış,

Günlerden karlı bir sensizlik.

Pencere camına çarpıp eriyen kar tanelerini sayıyorum öylece.

Ne çok sen var,

Ne çok ben,

Ne çok biz.

Böyle eriyip gittik işte bizde, çarçabuk.

Sanki çok acelemiz varmış gibi.

Oysa büyük ve karanlık bir bilinmezlikten öte nereye gidebilirdik ki?

Bir birbieimize acele edemedik zaten.

Hava soğuk mu soğuk.

Bildiğin gibi değil buralar.

Üşüyorum.

Kat kat yorganlara sarılıyorum,

Isınamıyorum bir türlü.

Boğazlarım şiş,

Yutkunamıyorum.

Soğuktan değil,

Sen takılıp duruyor sürekli boğazıma.

” Şimdi sen… ” diye başlayan her cümle boğazımı sıkıyor.

Günlerden karlı bir sensizlik.

Çok kar var buralarda.

Bildiğin gibi değil.

Sen gittin gideli çok kar yağdı buralara.

Üşüyorum, öyle böyle değil.

Kat kat yorganlara sarılıyorum ama,

Bilirsin, etmiyor senin kolların.

Sahi, sen nasılsın?

Üşüyor musun sende benim gibi?

Çok karlar yağdı mı senin de üzerine?

Bu aralar verilen selaların ardı arkası kesilmiyor burada.

Görsen, kulaklarımı tıkayıp yatağıma kaçıyor,

Sen diye düşlediğim yorganlara sığınıyorum hemen.

Ama bilirsin,

Etmiyor senin kolların.

Günlerden karlı bir sensizlik.

Penceremin camından oraya buraya uçuşan kar tanelerini seyrediyorum.

Hiçbiri birbirine kavuşmuyor.

Kavuşanlar da birbirlerine karışıp, eriyip gidiyorlar.

Hava soğuk bugün.

Sen gittiğin gün boş kalan avuç içlerim kadar.

Gökyüzü bembeyaz,

Gözlerini yumarken, yüzünün kesildiği renk kadar beyaz.

Hoşçakal demeden önce güneşli günlerimiz vardı bizim.

En son güneşli günümüzde, ” Çay koy da, yüreklerimizle birlikte demlensin, ” demiştin bana.

Sen beyazlara düştün düşeli sabah akşam su ekleyip duruyorum.

Nerdesin?

Çaydanlığın sesi kulaklarımı,

Yokluğun yüreğimi tırmalar oldu.

Nerdesin?

Bardaklarımız yarım,

Şiirlerimiz yarım,

Şarkılarımız yarım,

Ben yarım…

Nerdesin ömür yarım?

Şimdi sen…

 Eylül

Düşünen Süper Çocuk

113

Bedreddin,tabiatı yeni keşfediyordu adeta.Kışın şehrin beton yığınları içinde,dört duvar arasında bunalıyordu.Yaz tatilinde köye gidince kendini tabiatın bağrına atıyor doyasıya eğleniyor,hayatın tadını çıkarıyordu.

En çok deniz gözlüğüyle suyun içini seyrederek yüzmeyi,denizin altını incelemeyi seviyordu.Denizin içi apayrı bir âlem’di.Kayalar,yosunlar,rengarenk taşlar,midyeler,yengeçler,balıklar onu adeta büyülüyordu.

İskelede saatlerce balık yakalamaya çalışmak dinlendiriyordu.Rüzgarın,ağaçların,kuşların,ağustosböceklerinin sesi tatlı bir müzik gibi geliyor,şehrin gürültüsünü unutturuyordu.televizyonu ve bilgisayar oyunlarını bile aramıyordu.

Kelebekler,martılar,arasıra uzaklardan sürü halinde geçen yunuslar içini kıpırdatıyordu.

Bahçede yetişen sebze ve meyveler ise onu özüne döndürüyordu.Böylece bedeniyle birlikte ruhu da doyuyordu.

Geceleri gökyüzünü seyrediyor,ışık cümbüşü karşısında mest oluyor,kainatın büyüklüğünü anlamaya çalışıyordu.

Yani ki burada tabiata dokunuyordu,ayakları yere basıyordu.Aslında tabiat ona dokunuyordu.Allah’ın nimet verişini gözleriyle görüyor, yaşıyordu.Dalından böğürtlen,domates,salatalık,kivi,biber,patlıcan toplamak ne güzeldi.

-Dedeciğim!Rengarenk meyve ve sebzeler,bu kara toprakta nasıl boyanıyor?

-Evet yavrucuğum,ya tatlarına ne demeli?

-Doğru dedeciğim,bir defasında toprağın tadına bakmıştım,yediğim kirazın tadını aramak için…deyince dedesi kendini tutamayıp gülmeye başladı:

-İlahi,yavrum benim,ne tatlısın!

Ya bizim yaradılışımız?Biz de topraktanız.Bu eller,bu dil,bu kulaklar,bu gözlerimiz,beynimiz,kalbimiz…Görme,duyma,tatma,sevinme, üzülme,gülme,ağlama,düşünme,sevme gibi duygularımız…Bu et ve kemik parçasına nasıl verilmiş,düşünebiliyor musun?Ya konuşma?Şu et yığınından ses çıkıyor ve bu seslerin bir anlamı var.Kaşlarımız uzamıyor,dört parmak yanındaki saçlarımız uzuyor.Dişimiz sert,dilimiz yumuşak.Her şey hikmetli.

-Evet dedeciğim.Geçende yapraklara ve çiçeklere baktım,her birinin çok güzel ve ölçülü şekilleri var.Belli ölçüde büyüyor ve şekli bozulmadan hep o büyüklükte kalıyor.Papatyanın,gülün yapraklarına baktım hayran kaldım,bazen aklım duruyor.

-Ne kadar düşüncelisin yavrum.Bir tohum atıyoruz toprağa,Allah bin veriyor.Bu kadar canlı besleniyor.Besin olarak yaratılanlar da besleniyor bir taraftan.Ağacın eli gibi olan dallarıyla bize nimetler sunuluyor.Haydi gel şu elma ağacının ellerini,dallarını öpüp ona teşekkür edelim(!)…

-Olur mu dede?Onları bize veren Allah!

-O zaman kime teşekkür edeceğiz?

-Sorulur mu dede?Hani sen bir keresinde demiştin ya;pazardan bir sebze ya da meyve aldığımızda manava bir ücret veriyoruz.Aslında o nimetleri ona da bize de veren Yaratıcı’ya şükür borcumuz var.

-Afferin Bedreddin,sen süpersin be oğlum!

Bu şekilde süren konuşmalarla da düşünce dünyasında geziyor,hayatından ayrı bir tad alıyor,adeta cennette gibi zevk duyuyordu.

Bir gün dedesi,Bedreddin’i yanına çağırdı.Avucunda bir şeyler saklıyordu:

-Bedreddinciğim,şimdi sana bir şey göstereceğim.Daha doğrusu üç şıklı canlı bir soru soracağım,dedi.

Avucunu açtı,içinde üç adet çekirdek duruyordu:

-Burada limon,portakal ve mandalina çekirdeği var.

O esnada da portakal ağacının yanına yaklaşmışlardı.Portakallar henüz yeşil yeşil patlak vermişlerdi.

Bedreddin:

-Birbirlerine o kadar benziyorlar ki ayırt etmem mümkün değil.

Ardından,dedesinin ne demek istediğini anlamışçasına atıldı:

-Eveet,şimdi anladım,peki nasıl oluyor da toprak bunları tanıyabiliyor,diyeceksin değil mi?

-Daha ben ne diyeyim evladım,sen süpersin işte!

-Hayır dedeciğim,o benden değil Allah’tan,Allah’tan!..

-!….

 

Akif Cemil

New York Gezi Notları

New-York-Times-Square

 

Başlangıç

Amerika vize konusunda çok hassas, ülkesini ziyaret etmek isteyen turistlerle bire birde görüşme yapıyor. Vize ile alakalı çok detaya girmeyeceğim ancak turist vizesine başvuruda bulunanların Amerika’ya yerleşmeyeceğine yetkilileri inandırması gerekiyor bununla birlikte çok kasılmanıza gerek yok, kendiniz olun yeter.

Vizeyi aldıktan sonra ülkeyi ziyaret edip etmemek konusunda tereddütler yaşadım. Bunun nedeni gümrükle alakalı çeşitli dedikodulara kulak asmamdı. Gümrük memurlarının çantaları hatta özel eşyaları açtıkları ve şüpheli gördüğü kişileri sorgusuz sualsiz geri iade ettikleri gibi söylentileri duymuştum. Her ne kadar sabıkasız ve güvenilir bir kişi olsam da insan çekinmeden edemiyor.

Çok net ifade edebilirim ki daha önce birçok yurtdışı gezisi yaptım – Ki bu gece Güney Afrika gezisine çıkacağım- Amerika kadar rahat bir şekilde hiçbir ülkeye girdiğimi hatırlamıyorum. Bir Afrika ülkesi olan Gana’da ülkeye girebilmek için terden sırılsıklam kalmıştım. O yüzden söylentilere aldırmayın ve rahat bir şekilde gezi planınızı düzenleyin. Memurlar güleç yüzlü ve gayet kibarlardı.

 

İlk Gün

Havaalanından 62 $ karşılığı Hollywood filmlerinden tanıdığınız sarı taksilerle Manhattan’ın herhangi bir yerine gitmeniz mümkün. Ayrıca iki çeşit metro ve çeşitli aktarmalarla da çok daha ucuza gidebilirsiniz ben bir an önce gezmek için heyecanımı yenemeyip taksiyi tercih ettim. Taksi şöförü Bangladeşli bir Müslüman, çok sıcak kanlı, çok samimi aramızda din kardeşliğinin verdiği bir bağ ile kolay kaynaştık. Giderken yolları ve gezilecek yerleri kendince tarif etti.

New York beş büyük ilçeden ibaret. Manhattan, Queens, Bronx, Brooklyn ve Staten Adası. Havaalanı Manhattan’a yaklaşık 40 – 50 dakika uzaklıkta. Manhattan’a girdiğiniz zaman gerek binalar ve gerek trafikle Bambaşka bir dünyaya adım attığınızı hissediyorsunuz. Benim ilk gün ilk durağım New York kadar Amerika’nın da simgesi sayılan Empire State Binasıydı. King Kong’un tırmandığı bu muazzam bina otelime sadece 5 dk uzaklıkta olduğu için ilk gördüğüm ve ziyaret ettiğim yer oldu.

Otelime yerleştikten sonra içinde Empire State’nin de bulunduğu Manhattan’ın en ünlü caddesi sayılan 5. Avenue (Orada Bulvarlara bu isim takılmış) Central Parka kadar yürüdüm. Google Maps’in de sayesinde çok kısa bir sürede Times Square meydanına geldim. Anlatıldığı kadar varmış. Işıl ışıl ve muhteşem. Geniş ama neredeyse kalabalıktan adım atılmıyor. Hatta Meydanın göbeğinde meşhur bir oyuncakçı var oğlum için bir hediye almak istedim aynı gün toplam birkaç saat arayla iki kere aynı oyuncakçıya girdim. Belki inanmayacaksınız ama birkaç saat içinde neredeyse oyuncakların tamamı satılmıştı.

 

Kültür ve Sosyal Yaşam

New York farklı kültürlerin bir arada huzurla yaşadığı kültür cümbüşü bir şehir. En ilginç olanı ise doğduğu, yaşadığı ve farklı ahlak kurallarını öğrenen toplumların bir arada ve iç içe bulunup herhangi bir sorun yaşamayan ilginç bir ülke olması. Yüksek sesle Kuranı Kerim dinleyen bir Hot Dog’çı (Sosisli Sandviçin Amerikancası) ve onun yanından geçen uzun sakal ve şapkasıyla tipik bir Yahudi. Ama birbirlerine karşı değil hakaret en basitinden bir bakış bile söz konusu değil. İşte Amerika bu yüzden özgürlükler ülkesi.

Her an yanınızdan Türkçe konuşarak geçen vatandaşlarımıza veya tanıştığınızda adını dahi duymadığınız bir ülkeden gelen misafirlere rastlamanız mümkün.

 

Güvenlik

İçiniz tamamen rahat etsin çünkü ülke tamamen güvenli.  Her adım başı polis ve güvenlik güçleri güler yüzle size yardım etmek için bekliyor. Güvenlik güçlerinde; “Gel birader”, “Gel! Gel, Sen! Sen! Sana diyorum…”, “Al bunu al al al” gibi tabirler buralara çok uzak.

Güvenli dedik ama güvenliğinde haliyle bir sınırı var elbet, gecenin bir saatinde Harlem’de -ki eski günlerinden eser yok- veya Bronx’ta ara sokaklardan geçmeye çalışıp zorla macera aramazsanız herhangi bir sıkıntıyla karşılaşma oranınız çok düşük.

Kaldığım bir hafta boyunca sadece bir kavgaya denk geldim ve meraklı kalabalıkla birlikte olayın nereye varacağını dikkatle izledik. İki metre civarında iki adam yaklaşık on dakika bir birlerine hakaret ettiler. Arkadaş, bu ne sabır sizde yahu, biz olsak ikinci kelimeyi kullanmaya gerek kalmadan çoktan yumruklaşırız. Araya girenlerin kavgayı / trtışmayı ayırmasıyla birlikte herhangi bir atraksiyon olmadan olay tatlıya bağlandı. Memleketimin gözünü seveyim; “Kimsin sen?” “Asıl sen kimsin?”

 

Para, para, para…

Amerika malum doların memleketi. Yalnız New York aşırı derece pahalı bir şehir. Taksinin 62$ + bahşiş olduğunu düşünüp bununla kalındığını zannetmeyin. Bu arada bahşişten bahsetmemiştik. Amerika’da taksi de içinde bulunmak kaydıyla her şeye bahşiş ödeyeceksiniz. Restaurantlar da adisyona dikkat edin bazı yerlerde %12’ye kadar bahşiş istenmektedir. Bahşiş bu şehrin vazgeçilmezi diyebilirim.

Ülkemizde doların para birimimizin neredeyse üç katı olmasının da katkısıyla yaşam inanılmaz pahalı. Gezi düzenlemeyi düşünenlere tavsiyem kalacakları süre boyunca az yemeye hazırlıklı olsunlar.

 

Yemek

Ben her gittiği yerde uluorta her şeyi yiyebilen birisi olmadığımdan ve her yurt dışı gezimde kilo kaybıyla evime döndüğümden Amerika’da da aç kalacağımı düşünüp haliyle strese girmiştim. Amerika’da aç kalarak strese girmedim ancak basit bir sandviç için on dolar para ödemek beni ziyadesiyle strese soktu. Ülkemizin meşhur simit zincirinin 5. Caddede açmış olduğu salon hemen her gün kahvaltı mekanım oldu. Dünyaca ünlü hatta belkide en ünlü otel zincirinde kalmama rağmen otelde kahvaltı diye bir şey yoktu.

Ayrıca benim gibi Helal Harama dikkat edenler köşe başlarında “Halal” yazan seyyar satıcılardan alış veriş yapabilirler. Dedim ya çok uluslu bir memleket haliyle yaşayan herkese hitap ediyor. Ben bu satıcılardan bir kere tavuk şiş aldım ama yiyemedim.

 

Ulaşım

Metro ile özellikle Manhattan olmak üzere tüm şehir örümcek ağına sarılmış. Neredeyse her köşe başında metro istasyonu bulabileceksiniz. Ancak mesai saatleri giriş çıkışlarına çok dikkat edin, bu saatler yoğunluk bizim Metrobüsler kadar kalabalık oluyor. İkinci belki de en önemli husus ise Metro güzergahları çok ama çok karışık, mutlaka duraklardaki metro haritalarına veya mağazalarda satılan metro el broşürlerine sahip olun. 468 istasyonda kaybolup gitmeniz içten bile olamaz.

Metroya haftalık 27$ gibi bir rakam ödeyerek bir hafta boyunca sınırsız kullanabiliyorsunuz üstelik bahşişte söz konusu değil. Metro istasyonları ve araçlar eski olduğu için bir an şaşkınlık yaşayabilirsiniz. İstasyona daha inerken ağır metal kokular ve son kullanma tarihi geçmiş araçlarla karşılaşmanız sıradan bir durum. Metro, New York’a yakışmamış ancak 1904 yılında kullanıma başlandığı düşünülürse şapka çıkartmamız gerekir.


timthumb.php

GEZİLECEK YERLER:

  • Little İtaly

Yan mahalledeki Çinlilerin zamanla türemesinden dolayı bu mahalle epeyce küçülmüş ancak özellikle restauratları ve Baba filminin yan karakterlerini anımsatan İtalyan garsonları ile benim New York’ta en sevdiğim yerlerden birisi oldu.

Damak tadınıza göre çeşit çeşit İtalyan Pizzaları yemek için ideal bir cadde. Ben vejetaryen pizza yedim tavsiye ederim.

  • Chinatown

Bu Çinliler nereye el atsa oranın bereketi kaçıyor kardeşim. İtalyan sokaklarında gezerken Kanal caddesinden karşıya geçince kendinizi bir anda uzak doğuda buluyorsunuz. Yerlerin temizliği bir anda değişiyor, kalabalık, kargaşa ve uğultular ile Manhattan’ı kendi memleketine çevirdiklerine şahit oluyorsunuz. Kasaplarda daha önce adını sanını bilmediğim canlı türleri ile bal veya pekmeze  batırılmış kafasının yarısı kesik ördeklere veya ona benzer bir hayvana rastlamak mümkün. Dahasını da yazabilirdim ancak gerek görmüyorum. New York’a gidenler mutlaka uğrasın görülmesi gereken bir yer.

  • Statue of Liberty / Özgürlük Heykeli

1886 yılında açılan Amerika’nın simgesi bu heykele Manhattan’ın güneyinden özel feribotla gidebilirsiniz. Ciddi güvenlik tedbirinin ardından adada bol bol vakit geçirip alışveriş yapıp, bir güzel karnınızı doyurabilirsiniz. Feribot ayrıca Amerika’ya gelen mültecilerin ilk durağı Ellis Adasına da uğruyor. Burada da güzel kareler yakalayabilirsiniz.

  • Empire State ve Rockfeller Center

Manhattan’ı kuşbakışı seyretmek için iki muhteşem gökdelen. Ben Rockfeller Center’da yer alan Top of the Rock’ı tercih ettim. Bunun sebebi Manhattan manzarasının içerisine tarihi Empire State binasını da almam oldu. Kuş bakışı New York ziyaret edenler için mutlaka ama mutlaka görülmesi gereken yerlerden.

Empire State ve Rockfeller gibi betondan gökdelenlerin yapıldığı tarihlerde bizim ne tarz yapılarımız vardı bilemiyorum. Tatilimi gerçekleştirdiğim Noel haftası sebebiyle Rockfeller’in önünde meşhur Noel ağacı, buz pisti ve özel festivaller görülmeye değierdi.

  • Central Park

Bu Amerikalıların da hiç kafası çalışmıyor arkadaş. Her metre karesi binlerce dolar eden Manhattan’ın göbeğinde 340 hektarlık alanı Gökdelen, Avm veya Rezidansla değil de parkla dolduruyorlar. Hem de tamamı yapay, sonradan ağaçlandırma ve neredeyse dünyanın her yerinden bir nesne getirilerek özenle yapılmış ve çok büyük paralar harcanmış bir şekilde. İnsan buraya ne konut dikerim arkadaş demekten kendini alamıyor.

Central parka birkaç defa gittim ancak baştan sona doğru yürümeyi maalesef hiç birinde başaramadım. Amerikalıların simit açma karışımı tuzsuz kahvaltılığı “Bagel” ve kahve ile temiz havada sincapların içerisinde kahvaltı yapmak mutlaka sizinde planlarınızda olsun.

Fayton ile gezmek bu parkın en keyifli alışkanlıkları arasında. Faytoncuların üçte biri Türk ve bende Şaban isimli genç bir Faytoncu ile parkta dolaştım. Memleketli birisiyle gurbette tanışmakta ayrı bir keyifli hani.

  • Metropolitan Müzesi

Central Parkın içinde ve 5.cadde üzerinde yer alan bu müze mutlaka ziyaret edilmesi gereken yerlerden. New York ta bir çok müze ziyaret ettim ama sadece bu yazıda Metropolitan Müzesinden bahsedeceğim.

İçinde Türk ürünlerinin de bulunduğu dünyanın en önemli birkaç müzesinden biri olan bu gezi alanında özellikle Eski Mısır’a ait eserler mutlaka görülmeli. Mumya tabutlarından tutun, Heykeller ve Piramitlere kadar görülmesi gereken eşsiz eserler var. Üstelik ücreti kişi başı sizin gönlünüzden ne koparsa şeklinde tamamen ne ödeyeceğiniz size bağlı. Mutlaka, mutlaka, mutlaka gidin.

  • Brooklyn Köprüsü

1883 yılında tamamlanan ve tamamlandığı zaman dünyanın en uzun asma köprüsü olan bu tarihi yapıyı yürüyerek karşıdan karşıya geçmek serbest. Geçtikten sonra Brooklyn’den Manhattan manzarası eşliğinde kahvenizi yudumlayabilirsiniz.

 

Son Olarak

New York’a girdiğiniz anda o şok anını attıktan sonra artık sizde bir New Yorker oluyorsunuz. İster istemez bu şehrin serbestliği, özgürlüğü ve hiç uyumayan yapısı sizleri de kendine bağlıyor olacak. Hiç yabancılık hissetmeyeceksiniz çünkü şehrin neredeyse tamamı yabancılardan oluşuyor. Hayat biraz pahalı onu düşünüp planlarınızı da ona göre yapın ancak mutlaka ama mutlaka New York’a uğrayın.

 

Ahmet Sadi

Gazel

166140673723757389_ess91h8o_f

 

Sâyesi düşmez yere bir böyle nahl-i Tûr’sun
Mihr-i âlem-gîrsin başdan ayağa nûrsun

Târik-ı gülzâr-ı âlem mâlik-i mülk-i adem
Münkirine mahz-ı mâtem mü’minîne sûrsun

Sensin ol şâh kim Süleymanlar kapunda mûrdur
On sekiz bin âleme hükmetmeğe me’mûrsun

El benim dâmen senin ey rahmeten li’l-âlemîn
Şöhretim isyân benim sen afv ile meşhûrsun

Pâdişâh-ı evvelin ü kıblegâh-ı âhirin
Evvel ü âhir imâmü’l-enbiyâ mezkûrsun

Yâ Resûlallah umarım diyesin rûz-i cezâ
Gerçi cürmüm çoktur ammâ, Itrî’ya mağfûrsun!..
Itrî Mustafa Çelebi (Buhûrizâde)

Zalum ve Cehul

 

image043

Ahzab Sûresinin 72. âyetinde:”Biz emaneti, semalara, yere, dağlara arz ettik ama onu almaktan çekindiler, ondan korktular. Ve sonunda onu insan yüklendi. Ama bir Zalûm ve Cehûl olarak…” buyruluyor.Burada özellikle “zalim ve cahil” yerine “zalûm ve cehûl” ifadesinin kullanılması dikkat çekiyor.

Sadrettin KONEVÎ Hazretleri’nin Şerh-i Hadis-i Erbain(Kırk Hadis Şerhi) adlı Abdülkadir AKÇİÇEK tarafından tercüme edilen eserini okurken bu kelimelere farklı bir mana verildiğini müşahade ettim.Bunun üzerine bakabildiğim meal ve tefsirlerde bu bakış açısını göremediğim için konuyu paylaşmak istedim.Gerçi eserdeki Hadis Şerhleri tasavvufi zaviyeden ele alınmış zahiriden ziyade gaybi-işari manaları üzerinde durulmuştur.Meseleyi ele alırken bu yönünün unutulmaması lazımdır.Hazret-i KONEVİ 26. Hadis’in şerhinde konu ile irtibatlandırarak ayeti aşağıdaki gibi izah eder:

“26. HADİS-İ ŞERİF: Resulullah (SAV) Efendimiz Rabb’ ından naklen anlatıyor:

“Allahü Teâlâ şöyle buyurdu:

Beni, ne yerim aldı, ne de semâm… Lâkin beni mü’min, taki, naki, vera hâli sahibi kulumun kalbi aldı…”

Görüldüğü gibi bu da Kudsî bir Hadis-i Şeriftir. Şöyle manalandırmak mümkündür:

“Ben hiç bir yere küllî olan esma ve sıfatımın bütün cihetinden tecelli etmedim. Ancak kemâl durumuna bağlı bulunan ve dolayısı ile bana izafeti olan kulum müstesna. Tecellimi Bana yaparım.”

Bu Hadis-i Şerifte bazı kelimeler geçti. Onları biraz açmak icabedecek. Sırası ile onlar, taki, naki, vera kelimeleri idi.

Taki: İki yönlü isimlerden, bilhassa ibadetle ilgili yönü ile olup kalmaktır. Diğer yönü ile değil.

Naki: Çoğunluğu ile ilahî isimleri müşahede etmektir. Yukarıda zımnen anlatılan iki yönlü isimlerin birbirinden ayrı bazı imtiyazları vardır. Bilhassa ibadet ile ilgili kısma verilen imtiyaz

bir başkadır.

Vera: Mâsivayı bırakıp Zât-ı İlahî’ de olmaktır. Ama O’ nun gayrından fenâ bulmak sûreti ile.

Bütün bu manalara şu âyet-i kerime işaret etmektedir: “Biz emaneti, semalara, yere, dağlara arz ettik ama onu almaktan çekindiler, ondan korktular. Ve sonunda onu insan yüklendi. Ama bir Zalim ve Cahil olarak…” (Ahzab Suresi, Ayet-72)

Yukarıda geçen âyet-i kerimenin tefsirini yapmak ve onda geçen bazı kelimeleri açıklamak gerekecek. Adı geçen kelimeler Emanet, Zalum ve Cehul kelimeleridir.

Şöyle ki: Emanet burada tecellinin kabulü manasındadır. Ama ilk tecelliyi, her şekil ve tümü ile… Bu emaneti almayanlar için, “Ama, onu almaktan çekindiler, ondan korktular…”

buyuruldu. Bunun sebebi, onun ancak tam zuhurunu göstermekten yana bir kabiliyete sahip olmayışlarıdır. Bir de o âlemin hakikatına tam olarak uyamayışlarıdır.

“Sonra onu, insan yüklendi…” buyuruldu. Sebebine gelince; kabiliyeti kemâl derecesinde olup, uyuşu tamdır çünkü onun vasıfları arasında şunlar vardır:

Zalûm: insanın nefsini ifna edişini anlatır.

Cehûl: herşeyden geçtiği için Hakk’ ın zâtından gayrını bilmez. Bu manaları anla.”

Görüldüğü gibi ZALÛM’u “çok zalim” anlamından ziyade bir diğer manası olan ” kendini örtme,karanlıklara gömme,başkasını gösterme” şekliyle izaha çalışırken sanki “FENAFİLLAH” mefhumu ile açıklamaktadır.Yani

“Sen çık ki aradan

Ortaya çıksın YARADAN” ifadesi anlaşılmaktadır.

CEHÛL kelimesini ise “çok cahil” açıklamasından çok “başka şeylere kapalı olma,O’ndan başkasını bilmeme” anlamıyla ele alınıp “MARİFETULLAH” kavramına göndermede bulunmaktadır.

Zaten ayetin sibakında(başında) anlatılan özellikleri(yani çok ağır olan emaneti) yüklenebilecek bir kabiliyet tahkiri(hakareti) değil takdiri(övülmeyi) gerektirmektedir.Allahu A’lem(Doğrusunu Allah bilir).

 

Akif Cemil